Bart Drost

In het kader van de jaarlijkse kunstmanifestatie PlateauKunst op het plateau van Margraten in Zuid-Limburg kwam Wanda Reiff - organisator van deze happening - ook op atelierbezoek in de keuken van Drosts nieuwe thuisbasis in Houthem-St.Gerlach. Van het een kwam het ander: tijdens het laatste weekend van augustus was zijn installatie 'Let's have a seat and talk about it' (Xiamen, 2011) in de openlucht te zien, een fantastische ontmoeting van 98 laptoptafeltjes met het groene groene gras: Bart Drost en de Zuid-Limburgse kunstwereld. Hij grijpt hierbij terug op een eerdere presentatie waarbij hij zich als 'visiting artist' in Xiamen voorstelde aan de studenten van het Tang Kah Kee College (2011).

De kunstenaar - zijnde onderdeel van de installatie - was gedurende de twee dagen durende manifestatie de hele tijd bij zijn werk aanwezig om vragen van bezoekers/toeschouwers te beantwoorden onder het motto "Let's have...."

De installatie werd aangevuld met twee werken die hij destijds in Xiamen realiseerde:  'grooms for one day' en 'about Chinese art education'.

Aan een kunstenaar wordt herhaaldelijk de vraag gesteld "Wat voor kunst maak jij nu eigenlijk?". De vraag stellen is eenvoudiger dan de vraag beantwoorden. Hoe een afbeelding te beschrijven in eenvoudige bewoordingen? Vandaag de dag antwoorden kunstnaars al snel met een "Kijk maar op mijn website".

Met de installatie 'Let's have a seat and talk about it' vindt Bart Drost een unieke manier om de bezoeker een idee te geven van zijn kunst en van zijn leven als kunstenaar. Geen verwijzing naar een website, geen schilderijen tonen, geen powerpoint presentatie.

Volgens Drost zijn werk en privé geen onafhankelijke werelden. 100 foto's van zijn beeldend werk alsook van zijn dagelijks leven in Nijmege werden op formaat 30x50cm geprint en op het blad van zogenaamde notebook-tables gelijmd. Studenten in China gebruiken deze tafeltjes om in bed op gemakkelijke wijze te kunnen internetten.

Drost nodigt de bezoeker uit samen met hem op een krukje aan de tafeltjes plaats te nemen en een gesprek aan te gaan over wat de tafelbladen laten zien. Chatten op je laptop alleen op je kamertje is natuurlijk aangenaam en cosy, maar communicatie face to face blijft belangrijk. Neem de tijd, haast je niet.

Als beeldend kunstenaar uit Europa heeft Bart Drost vanzelfsprekend een soort van westerse kunsttaal. Kunst betekent voor hem uitdrukking geven aan een innerlijk leven, aan 'wat er zoal speelt'. Met zijn beelden probeert hij vorm te geven aan wat er in en om hem heen gebeurt. Zo communiceert hij daar waar woorden ontoereikend zijn.

Tijdens de gastlessen aan het Tang Kah Kee college in Xiamen in 2011 realiseerde Drost zich dat dit niet een alomtegenwoordig gegeven is. Er is en groot verschil in het uiting geven aan gevoelens bij Chinese en bij Nederlandse kunstenaars. Niet alleen in de kunsten, ook in het leven van alledag.

Wonderlijk te zien met hoe groot gemak jonge Chinese kunstenaars een goed lijkend portret opzetten, maar wanneer hen wordt gevraagd een innerlijk te verbeelden blijft het doek leeg. Ze zijn het niet gewend: self-expression. Het ontwikkelen van een eigen, persoonlijke beeldtaal is nog onontgonnen terrein.

De installatie die hij destijds in China bij CasualLocations maakte heeft bij PlateauKunst een metamorfose ondergaan: de 7 gipsen koppen staan nu op een onderstel met wielen. 

Het is 2011. Bij de installatie 'Reflections deel I: over liefde' in CasualLocations in Xiamen, China, ligt op een sokkel een boek met de titel "Grooms for 1 day". Het is een trouwfotoboek zoals veel mensen maken als herinnering aan hun huwelijksdag. Het huwelijk als mogelijkheid. In 2011 - het jaar dat Drost als kunstenaar China bezoekt - viert Nederland het 10-jarig bestaan van het homohuwelijk.

Bart Drost neemt contact op met een Chinese fotograaf en geeft de opdracht een fotoreportage van een bruidspaar met twee mannen. Drost zelf speelt een van de twee bruidegoms, een Chinese college kunstenaar neemt de rol van de andere bruidegom op zich. Het resultaat is prachtig kijkboek en behelst meer dan  een non-verbaal verhaal, het gaat over meer dan het maatschappelijk verschijnsel 'twee trouwende mannen'.

Tijdens de opname en productie van het boek ontving Drost alle medewerking. Hij liet het boek in een luxe oplage van 25 stuks vervaardigen.

Transport naar Nederland echter bleek niet eenvoudig: het boek werd beschouwd als 'subversief materiaal'.

Terug naar archief