over de kunstenaar en zijn model
Het verhaal van de jongens
Een bij herhaling terugkerend thema in de kunstprojecten van Bart Drost is telkens weer het beeld van de jongen.
In 1983, tijdens het eerste jaar van zijn studie aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam, stuit hij op pornotijdschriften en seksboekjes waarin foto's van jongens zijn opgenomen. Jonge jongens. Van onschuldige kiekjes uit het dagelijks leven tot jongens die in seksueel uitdagende posities brutaal de lens inkijken.
Hier is het Leitmotiv voor zijn werk ontstaan: de jongens uit deze toch wel ranzige omgeving halen en hen in een nieuwe context, een nieuwe realiteit plaatsen. De jongens verheffen, een passend podium geven, op een sokkel plaatsen. Kortom van dat moment af is de hoofdrol in zijn wereld van de kunst weggelegd voor 'het beeld van de Jongen'.
Betekent dit dat het in zijn atelier een gaan en komen is van blozende knapen? Welnee! Niets is minder waar. 'Zijn' jongens komen - al naar gelang gekleed of in hun blootje - uit tijdschriften, fotoboeken, seksboekjes, kranten. Uit boeken als "Hoe leer ik voetballen"Hij tekent ze na, trekt ze over. Naar believen vergroot of verkleint hij hen. Hij zaagt ze uit hout, borduur ze, print ze. De foto's worden tekeningen, beelden, pakken, kussens. Ze treden op in installaties die hij voor hen componeert, zij zijn te zien op tentoonstellingen die hij als eerbetoon voor hen maakt.
De meeste foto's verzamelde Drost begin jaren '80 en hij gebruikt ze telkens weer opnieuw. Aanvankelijk zijn in zijn kunst ook daadwerkelijk de foto's te zien die hij her en der had gevonden, tot hij zich realiseerde dat hij de jongens eigenlijk zelf nooit om toestemming had gevraagd. Net zomin wellicht als hen om toestemming werd gevraagd toen hun foto's in allerlei bladen of blaadjes werden gepubliceerd.
De onbevangenheid waarmee Drost het Leitmotiv in zijn kunst ruim baan gaf en het enthousiasme waarmee zijn werk destijds door de buitenwereld werden ontvangen zijn langzaam maar zeker weggeëbd. De tijdgeest verandert. Zo gaat dat. De maatschappelijke kijk op bloot, seksualiteit en intimiteit heeft aan vrijheid ingeboet. Werd in de jaren '80 en '90 van de vorige eeuw voor de Jongen op het podium nog luid geapplaudisserd, in de twintigste eeuw worden er grenzen opgeworpen, klinkt boe-geroep.