gras groeit glas - een installatie bij Alarm, 2018

Het is 1985. In het kerkje van Persingen, vlakbij Nijmegen, buitelen op een enorm doek naakte jongens levensgroot in soms ondeugende poses. Drost schilderde hen als onderdeel van zijn installatie 'boom blauw bas'. Deze jongensfiguren komen de laatste jaren weer terug in Drosts werk. Op doeken aan een kapstok ('verzamelde gedichten', 2010), op kussens in de kerk ('jongens', 2015) en nu - ruim 33 jaren later - op glasplaten in de tuin van Alarm, het kunstenaarsinitiatief van Ans Verdijk in Beugen N.B..


Vanaf de prille lente tot laat in de herfst heeft Drost een compositie van 20 gezandstraalde glasplaten geïnstalleerd in de tuin van Alarm. Ze lijken net iets boven het gras te zweven. Ze zullen blijven liggen in weer en wind. Hoezeer het gras ook woekeren zal. Gras groeit glas.


Hoe gaat dat, als je de dingen hun beloop laat. En kunnen we dat eigenlijk wel? Kan iets groeien als het onderdrukt wordt? Zal het uitmonden in een strijd om het recht van de sterkste of zullen de begrippen kunst en natuur in elkaar over gaan?


Elke maand zal van 'het verloop der tijd' op deze pagina een foto-verslag verschijnen, van begin lente tot eind herfst.

Next

vrijdag 13 april 2018

"Het is een mooie lentedag. Pakweg 16 graden. Met veel dauw in het gras. Of zijn het nog regendruppels van gisteren?

Vandaag heb ik de glasplaten neergelegd. Bewust nonchalant. Volkomen waterpas, dacht ik. Totdat Clemens mij wees op enkele platen die toch nog 'scheef' lagen. Volgens Nina liggen de platen er mooi bij, zo in de open ruimte. Ans maakt zich zorgen over vallende vogelpoep. Vandaag gaat er gemaaid worden. Met gepaste afstand, opdat de glasplaten niet vol gras geraken."

Next

zaterdag 12 mei 2018

"De gandstraalde glasplaten lijken langzaam maar zeker te verdwijnen, weg te zinken. Het gras groeit hoog. Distels prikken. Bloemetjes bloeien. De meeste paardenbloemen zijn al pluizenbollen geworden. Vandaag waren er bezoekers. Iemand zei dat de lijnen in het gezandstraalde doen denken aan slakkensporen. Een ander had associaties met 'de danser van Wanssum' en 'de Venus van Mierlo', tekeningen op kleine rivierkeien, pakweg 10.000 jaar oud. Nellie de Mulder maakte foto's."

Next

woensdag 13 juni 2018

"Het was warm, de laatste weken. Heet zelfs. Het gras is hoog gegroeid. Bloemen ook. En distels. Maar waar zijn de jongens gebleven?  Verscholen in en onder het groen. Behoedzaam loop ik door de halmen. Voor je het weet trap je een glasplaat kapot. En dan voorzichtig onthullen, ontbloten. Volg de lijnen. Die van de grassprieten of die van de tekening? Maakt niet uit. Volg ze!

Ans (Verdijk) was er natuurlijk ook. We praten over de kunsten. Waar gaat het eigenlijk allemaal over? Is het hoofdzakelijk ijdelheid of misschien wel de angst juist níet gezien te worden?

Na afloop rode bessen en witte frambozen geplukt en met de huurfiets weer terug naar station Boxmeer."


Terug naar archief

Next

Bart Drost

vrij kunstenaar

Graafseweg 183a
6531ZR Nijmegen