gras groeit glas - een installatie bij Alarm, 2018

Het is 1985. In het kerkje van Persingen, vlakbij Nijmegen, buitelen op een enorm doek naakte jongens levensgroot in soms ondeugende poses. Drost schilderde hen als onderdeel van zijn installatie 'boom blauw bas'. Deze jongensfiguren komen de laatste jaren weer terug in Drosts werk. Op doeken aan een kapstok ('verzamelde gedichten', 2010), op kussens in de kerk ('jongens', 2015) en nu - ruim 33 jaren later - op glasplaten in de tuin van Alarm.


Vanaf de prille lente tot laat in de herfst heeft Drost een compositie van 20 gezandstraalde glasplaten ge´nstalleerd in de tuin van Alarm. Ze lijken net iets boven het gras te zweven. Ze zullen blijven liggen in weer en wind. Hoezeer het gras ook woekeren zal. Gras groeit glas.


Hoe gaat dat, als je de dingen hun beloop laat. En kunnen we dat eigenlijk wel? Kan iets groeien als het onderdrukt wordt? Zal het uitmonden in een strijd om het recht van de sterkste of zullen de begrippen kunst en natuur in elkaar over gaan?


Elke maand zal van 'het verloop der tijd' op deze pagina een foto-verslag verschijnen, van begin lente tot eind herfst.

Next

vrijdag 13 april 2018

Het is een mooie lentedag. Pakweg 16 graden. Met veel dauw in het gras. Of zijn het nog regendruppels van gisteren?

Vandaag heb ik de glasplaten neergelegd. Bewust nonchalant. Volkomen waterpas, dacht ik. Totdat Clemens mij wees op enkele platen die toch nog 'scheef' lagen. Volgens Nina liggen de platen er mooi bij, zo in de open ruimte. Ans maakt zich zorgen over vallende vogelpoep. Vandaag gaat er gemaaid worden. Met gepaste afstand, opdat de glasplaten niet vol gras geraken.


Terug naar archief

Next

Bart Drost

vrij kunstenaar

Graafseweg 183a
6531ZR Nijmegen