over wat mag en wat niet mag

Werd Bart Drost in de jaren tachtig van de vorige eeuw bij aanvang van zijn kunstenaarscarrière nog omarmd door een Tijdgeest van Vrijheid, in 2012 wordt hij getroffen door een 'herijking van waarden'. Na dertig jaar doemen taboes van weleer weer op, emancipatiegolven en seksuele revoluties ten spijt.

In zijn eerste verantwoording als beeldend kunstenaar - 1983 - omschreef Drost zijn drijfveer tot het maken van kunst als 'de schijnheiligheid van 'smensen oordeel en de eenzaamheid die daaruit voortvloeit'.

Niet zelden worden fictie en werkelijkheid door elkaar gehaald. Mensen zijn niet gewend gevoelens te verbeelden, beelden zelfstandig te lezen. Meer dan eens is de kunst van Drost aanstootgevend genoemd, vaker echter vond zijn kunst haar weg naar scholen, ziekenhuizen en kinderkamers.

Het fenomeen 'opwinding' kan zich uiten in een stijf pikje, maar ook in vunzige scheldpartijen,  gebalde vuisten,  in hetze.  Opwinding moet zich kunnen ontladen, hoe dan ook. Anders barst de bom.


uitgegeven in

zwart/wit digiprint

50 pagina's, gelijmd


terug naar archief

Next

Bart Drost

vrij kunstenaar

Graafseweg 183a
6531ZR Nijmegen