De Kluis/Deep Inside

Verheft uw harten!

 

In de katholieke kerk in de provinciestad waar ik opgroeide werd van de ene op de andere dag de Latijnse mis vervangen door een Nederlandse versie. Om ons dichter bij God te brengen, denk ik. Ik herinner mij een van de zinnen die door de priester gesproken werd om het Eucharistie Gebed mee te beginnen: ?Verheft uw harten? en dan moesten wij zeggen ?Wij zijn met ons hart bij de Heer?. Kijk, dat wisten wij vanuit het Latijn natuurlijk nog niet?

                Hieraan moest ik denken, terugkijkend op de tentoonstellingenreeks De Kluis/Deep Inside in het Centrum Beeldende Kunst Nijmegen. Zo?n centrum heeft tot taak een podium te zijn waar ervaringen met kunst kunnen worden opgedaan en doorgegeven. Toen ik mij in het voorjaar van 2008 aanbod als ?gastconservator? voor projectruimte De Kluis in het pand van de voormalige Nederlandse Bank was dit echter niet mijn belangrijkste drijfveer. In mijn ogen zijn de bezoekers van het CBKN zo?n beetje als de gelovigen in de kerk: zij weten over het algemeen wel waarom zij komen en hebben kun hart al bij de kunst. De reden waarom ik mij meldde was het fenomeen de kluis zelf: geen daglicht, indrukwekkende stalen deuren, een oorverdovende stilte. Fantastisch is ook de gang rondom de kluis heen.

                De zeven kunstenaars in dit boekje hebben onder de werktitel De Kluis/Deep Inside ieder een project uitgevoerd in deze kluis. Wat wilde ik toen in hen vroeg om vanuit hun persoonlijke idee?n- en gedachtewereld iets te doen met deze ruimte die al zoveel kracht en karakter van zichzelf heeft? Natuurlijk had ik bij elke kunstenaar zelf al een beeld van wat het zou kunnen worden. ik had niet voor niets juist hem of haar uitgenodigd! Maar mijn beeld telde hier niet: ik wilde graag dat deze kunstenaars alle vrijheid kregen om op hun eigen wijze te werk te gaan, dat zij in de kluis een plek zouden vinden waar zijn hun spirituele en immateri?le waarden een tijdelijke toevlucht konden bieden. Mijn taak was het om de voorwaarden hiertoe te scheppen en te garanderen.

                De kluis als bewaarplaats voor zaken van onschatbare waarde heeft een serie bijzondere presentaties opgeleverd: de kunstenaars hebben de kluis niet gespaard! Als je goed luistert kun je de muren zo nu en dan horen zuchten van opluchting, blij als zij zijn dat de kluis zijn zware deuren niet gesloten hield. Kunst past niet verborgen achter  deuren, maar verdient openbaar gemaakt, gedeeld en gevierd te worden. elke kunstenaar heeft mij telkens weer blij verrast. Hier past een dankjewel: met hun hart en ziel zit het wel snor.

Bart Drost, juni 2009.


terug naar archief

Next

Bart Drost

vrij kunstenaar

Graafseweg 183a
6531ZR Nijmegen